Donderdag 13 mei was de dag dat in Ysselsteyn de 18de editie van Jera On Air plaatsvond. Een heerlijk dagje muziek in Noord-Limburg. Het enige wat niet mee zat aan deze dag was het weer, maar dat maakte veel mensen niet uit om toch naar dit dorpje af te zakken.
Jera On Air bood twee podia, die ervoor zorgde dat men zich niet verveelde. De opener van dit festival was Striking Justice op de alterna stage, zij dit met stevige hardcore en dat beviel me wel, veel volk was er nog niet maar dat belette de band niet om te zorgen voor een stevig hardcorefeestje.
Op de mainstage was de opening van het podium weggelegd voor de brass, ska reggea band Flowfabriek. Dat zorgde voor een mooie opwarming voor de tent. Het zou natuurlijk nog beter overkomen als het mooi weer was en je rustig kon wegdromen in het gras maar zelfs bij minder weer waande je je in de zon met deze band.
Dan vlug terug naar de alternative stage voor de volgende band, namelijk de New-Yorkse band Star Fucking Hipsters. Een redelijke zwakke vertoning van deze band, de zangers die niet echt recht op haar benen kon staan, duidelijk had ze een zware nacht achter de rug.
Op zo een dagje Jera On Air met twee podia moet je natuurlijk veel heen en weer lopen en dit gebeurde weer voor de volgende band op de main, de Nederlanders van Tenement Kids zorgde hier voor een stevig rockfeestje, ik weet niet of hun favoriete band de Foo Fighters waren maar hun muziek leek wel de invloed te hebben.
Op de alternative stage was het dan tijd voor de Canadeze punkrockers van This is a Standoff, de energie zat er zeker in en er barstte spontaan een feestje los in de tent. Stevig tempo en veel praten zorgde voor een goede opwarming van de tent.
Dan was het weer tijd voor wat reggea met de Nederlanders van Jaya the Cat, leuke deuntjes en dansende mensen aan de mainstage zorgde voor een zwoele sfeer en plezier.
De stevige hardcore kwam dan weer van de Eindhovense band No Turning Back, duidelijk de band waar veel mensen voor kwamen. Een prachtige show met een band die er duidelijk zin in had, dit vertaalde zich ook in de eerste stagedivers en stevige moshpits. Voor mij een ontdekking maar voor veel Nederlanders al goed bekend.
Dan op naar main op voor de tweede keer op twee maanden tijd te gaan kijken naar Destine, nog steeds snap ik de hype niet rond deze band. Het is een band die waarschijnlijk nog ver geraakt door de promoties en de tienerfans maar in mijn ogen stelt het weinig voor.
En dan weer Canadees geweld op de alternative stage met de Flatliners, deze band had nog teveel last van hun hangover en daar gingen de verhalen ook over tussen de liedjes, maar toch zorgde deze band voor stevige punkrocksongs en dat het publiek goed meedeed.
Voeg The Clash en The Pogues samen en wat krijg je, juist ja de volgende band namelijk het uit London afkomstige Neck. Heerlijk stevige Irish songs in een punk kleedje gestoken. Dropkick Murphy’s, Flogging Molly, deze invloeden zaten er ook in. Het publiek deed spontaan mee en de zanger was in een goede feeststemming.
Dan terug naar de alternative stage voor de Limburgse hardcore band Born from pain, net zoals NTB zorgde zij hier voor een stevig hardcorefeestje, het ging er voor in de pit weer stevig aan toe, en het was duidelijk dat de meeste vandaag voor de hardcore bands kwamen.
Op de mainstage was het dan de beurt aan de Oostenrijkse band Kontrust, een band in mijn ogen onbekend maar blijkbaar in Oostenrijk al een grote naam. Ze schreven zelfs een nummer voor het EK in 2008. Energie zat er genoeg in de band en voor de leadzanger en zangeres gaven een energieke show. Het publiek kon deze band ook best pruimen en danste en moshte er op los.
Dan was het de beurt aan de headliner op de alternative stage namelijk Mala Vita, jammer genoeg met vertraging wegens technische problemen waardoor het volk ongeduldig werd en toen de band begon liep de zaal jammer genoeg leeg. De band zorgde voor leuke reggea, punk, ska muziek maar door het probleem hadden ze te veel moeite om het volk geboeid te houden.
Dit was dan wel weer het geval bij de Brabantse headliner Band Zonder Banaan, gekke pakjes, kleine drumstellen, gekke dansjes van de drummer en dan nog eens een goede muziekkeuze. Dit zorgde voor een sfeer bij de festivalgangers. Ze draaien al jaren mee en bewezen dat ze met hun muziek voor veel sfeer zorgen.
Uiteindelijk was het een goede dag, vooral vermoeiend wegens het continu bands zien. Maar qua sfeer en gezelligheid is dit festival altijd een aanrader. Het weer was dit jaar minder maar dat kon de sfeer niet drukken. Hoogtepunten qua bands voor mij waren toch No Turning Back, Band zonder Banaan, Kontrust en Neck.
Ik zie jullie weer op Jera On Air 2011 op 2 juni!