Op 12 en 13 juni is het tijd voor een metalfeestje in het Friese
Burgum. Daar vindt, omringd door een prachtig groene omgeving, voor de
22e keer Waldrock plaats.
De vrijdag staat genoteerd als pre-party, met bands als Napalm Death en
Dragonforce. Op de zaterdag barst het feestje helemaal los. Op het
programma staan onder meer bands van eigen bodem, zoals: Delain, Epica
en Blind Sight. Daarnaast laten internationale grootheden als
Motörhead, Carcass en afsluiter Heaven & Hell zich van hun beste
kant zien.
In een week vol met regen, konden we enkel duimen voor goed weer.
Gelukkig heeft het duimen geholpen, want het was geweldig festivalweer.
Het geweldige weer, de mooi omgeving en de optredens van vele
superbands, maakte de ideale combinatie voor wat een heerlijke Waldrock
zou gaan worden.
We beginnen de dag met een optreden van het Nederlandse Disintegrate.
Ze proberen het Waldrock-publiek wakker te krijgen, maar zelfs hun
eigen pitcrew heeft moeite met opstarten. Een tijdje later zitten we in
het zonnetje te kijken naar Blind Sight. We waren ze ook al tegen
gekomen op onder meer Jera On Air, maar op Waldrock spat de energie en
power er in grotere mate vanaf dan voorheen.
Al kijkend naar Delain, stromen de festivalgangers de weide binnen om
te gaan genieten van de prachtige Waldrocksfeer. Als het zonnetje hoog
aan de hemel staat, kunnen we even bijkomen onder het genot van een
kooidansje van de prachtige Jägermeisterdames. Ondertussen bereidt
Voivod zich voor op een mainstage optreden. De band speelt even later
een degelijke reeks metalsongs en blaast daarna de aftocht.
Trivium mag bewijzen dat ze een gevestigde naam in de metalscene zijn,
maar dat lukt ze helaas niet geheel. Ze proberen het publiek te laten
'fucking exploderen', maar Waldrock is daar kennelijk nog niet klaar
voor. De laatste dosis Hollands Glorie mogen we aanschouwen bij Epica,
die laten zien dat goede metal niet per definitie uit het buitenland
hoeft te komen. Even later betreedt Killswitch Engage (KSE) het podium.
De eerste moshpits beginnen zich te vormen en gitarist Adam ontkracht
wederom het imago van de band met zijn cape en 'cowbell met
voetpedaal'. Band en publiek hebben het naar hun zin op Waldrock en KSE
maakt er een feestje van. De set wordt afgesloten met een ode aan Dio,
met de cover van zijn 'Holy Diver'. Dio zal later op de dag het
festival afsluiten als onderdeel van Heaven & Hell.
Papa Roach is voor niemand een onbekende naam. Aan hun de taak om die
naam waar te maken. Al kan band niet anders dan solide spelen, ze weten
niet echt te overtuigen. De focus ligt op de nieuwe nummers, terwijl
juist de oude songs ('Dead Cell', 'Broken Home') de uitschieters zijn.
Het publiek wacht op die ene superhit om op los te gaan, en hij komt er
uiteindelijk natuurlijk ook: 'Last Resort'.
De Motörhead vlag is inmiddels gerezen op de mainstage en het is tijd
voor een flinke partij recht-toe-recht-aan Rock'n'Roll. Het optreden
verveelt geen moment en zelfs de drumsolo heeft een toegevoegde waarde
voor het geheel. Als het langzaamaan donker begint te worden, knalt
Carcass er een heftig, maar vrij vlak optreden uit in de tent. De
Britten geven aan erg zin in het optreden van Heaven & Hell te
hebben, idem dito!
Het is zover, Dio mag met Heaven And Hell zijn magische krachten loslaten over Waldrock en
het festival waardig afsluiten. Zowel oude als nieuwe nummers worden
ter gehore gebracht en de Waldrockers zijn duidelijk onder de indruk van Dio's stem en de prachtige begeleiding van de band.
Een mooier slot had Waldrock zich niet kunnen wensen en de 'whoohoohoo'-klanken galmen nog lang na op de Waldrock-camping.
Waldrock heeft wederom bewezen dat we ook in Nederland weten hoe je een metalfestival moet opzetten. Chapeau!
Bekijk hier de foto's die wij op Waldrock 2009 gemaakt hebben!